Veiðar við Vestur-Grænland (XV)
Framhald frá síðustu myndbirtingu:
Skipin eru mörg á bleyðunni og mislangt komin með túr. Sum skipanna hafa nýlega hafið veiðar á meðan önnur eru lengra komin í túrnum og jafnvel einhver þeirra að leggja upp í heimsiglingu. Togararnir hafa þá sigið mikið í sjó í lok veiðiferðar.
En vissulega eru togararnir einnig vel lestaðir við komuna á miðin. Þau skipanna sem stunda veiðar í salt eru nánast á nösunum sum hver. Fulllestuð af olíu og vatni, auk vista,- salts og veiðarfæra, eru þau vel sigin við brottför að heiman.
Karlarnir um borð í “okkar skipi” hafa staðið í stórræðum og nægur er fiskurinn. Afköst áhafnar ráða því í reynd hversu lengi er verið að fá í dallinn. Alltaf fullt dekk hjá þeim og legið í vinnslu öllum stundum. Lítið togað. Venjulega er það nú svo að þá strax og sést í smá “holu” í fiskkösinni að þá er kastað um hæl. Taka eitt tog eða svo. Aðeins að bæta á hauginn!
Reyndar fer nú að styttast í landstím hjá þeim. Saltið auk olíu og vatns er farið að minnka og það verður að skreppa í land fljótlega og birgja sig upp. Óvíst með öflun á kosti.
Framhald…
Veiðar við Vestur-Grænland (XIV)
Framhald frá síðustu myndbirtingu:
Við iðkun vissra trúarbragða þarf að snúa sér til austurs við þá iðju. Togarasjómaðurinn sem sækir heim miðin við Vestur-Grænland, er líka mikið með hugann við eitthvað sem er í austrinu, og það langt í burtu. En sjómanninum er sama hvernig hann snýr,- til austurs eða vesturs, liggjandi eða standandi, skiptir ekki máli! Það er hugurinn sem ræður þar för, ekki trúin.
Þrátt fyrir mikið vinnuálag eru alltaf einhverjir sem ekki ná að sofa báðar frívaktir. Til dæmis sá sem á morgun og kvöldvaktina, sefur kannski vel um nóttina og er þá kannski að vakna um miðbik frívaktar í eftirmiðdaginn. Þá getur nú verið gott að “skríða” aðeins upp á keisinn, ef maðurinn er búsettur í afturskipinu. Þar er gott að láta hugann reika á meðan karlarnir eru að vinna fram á dekki. Jafnvel hægt að ná sér þar í smá “kríu” til viðbótar.
En, hvað er það sem menn eru mest með hugann við þegar verið er að hugsa heim? Hugur allra um borð nær án efa þvert yfir Grænlandsjökul og áfram austur úr. Heim á leið.
Það eru kannski helst þeir sem eru að andsk….. niður í lest sem síst geta leyft sér að hugsa um eitthvað annað en vinnuna, þegar verið er að störfum. Eitt er þó víst hjá öllum um borð, en það er sú hugsun að njóta nú næstu inniveru vel. Langur túrinn og sumarið nánast búið þegar komið verður heim. Það verður farið að styttast í haustið. Einhverjir eru ábyrgir fjölskyldufeður og svo eru aðrir sem hafa ekki um neitt að hugsa nema sjálfan sig.
Kannski þeir,- einstæðingarnir, taki sér “prívatbíl” í inniverunni nokkrir saman, og birgi sig upp af nauðsynjum? Skreppa aðeins út fyrir bæjarmörkin. Koma sér burtu frá þessu öllu saman. Smá útilegu. Sumir hverjir eiga kannski vinkonu sem hægt væri að bjóða með í smá reisu? Það má í það minnsta alltaf láta sig dreyma um eitthvað í löngum túrum. Dreifa huganum! Annað væri óbærilegt.
Framhald…
Veiðar við Vestur-Grænland (XIII)
Framhald frá síðustu myndbirtingu:
Í síðustu myndbirtingu er minnst á þann góðláta ríg sem oft skapast um borð í togara, varðandi það að vélarliðið auk manna í eldhúsi, starfi í eilífum hita og huggulegheitum. Á það þá einnig við um loftskeytamennina. Jafnvel haft á orði stundum að loftskeytamennirnir séu hálfgerðir “sjoppukarlar” sem geri lítið annað en að selja vettlinga og tóbak. Ef það er þá selt um borð?
En, auðvitað er reyndin önnur. Loftskeytamaður á togara er löngum á vaktinni og alltaf til taks þegar á þarf að halda. Skyldurækni er eitthvað sem er ríkur þáttur í hugarfari loftskeytamannsins og fátt sem fer framhjá honum þegar setið er við firðtækin. Í reynd alltaf á vaktinni! Stanslaus hlustun og mikið um viðskipti við önnur skip. Afla frétta og segja fréttir.
Loftskeytamaður þarf, eins og vélameistararnir að sinna viðgerðum,- viðhaldi. Og oft eru þeir býsna klókir að bjarga sér í slíkum viðgerðum, á t.d. siglingatækjum. Útsjónarsamir margir hverjir.
Klár loftskeytamaður er því mikils virði á skipi sem dvelur langtímum í hafi og langt í alla þjónustu þegar eitthvað bilar í tækjabúnaði. Það getur verið bagalegt þegar verið er að veiðum í þoku eða náttmyrkri, ef t.d. ratsjáin bilar. Þá oft á ókunnum slóðum eins og við strendur Grænlands og jafnvel í skipamergð. Að missa talstöðvar- samband vegna bilana er líka hvimleitt og þá kemur loftskeytamaðurinn til skjalanna. Reddar málunum!
Framhald…
Veiðar við Vestur-Grænland (XII)
Framhald frá síðustu myndbirtingu:
Til að halda úti skipi í margar vikur, og þá oft fjarri heimahögum, þarf að passa upp á allt viðhald um borð. Þar má ekkert kasta til hendinni. Kramið um borð verður að snúast.
Vélameistararnir eru því á þönum um skipið. Þeir hafa í mörg horn að líta og verða að sjá til þess að allt gangi eins og til er ætlast. Engar frátafir. Slíkt er dýrt, ef stöðva þarf veiðar vegna bilana og jafnvel vanhirðu. En það gerist ekki um borð í “skipinu okkar.” Allt tipp top!
Hreina loftið úti við freistar líka manna í vélinni. Það er gott að komast aðeins upp úr mollunni í vélarrúminu. Hásetarnir tala oft um það, þegar kalt er úti, að það sé nú meiri “lúxusinn” hjá þeim sem starfa í vél og eldhúsi,- auk loftskeytaklefa, því þar sé nú alltaf ylur. Enginn kuldi og vosbúð! Kannski smá öfund á stundum?
En, þeir sem starfa inni við öfunda líka strákana á dekkinu oft á tíðum, að geta unnið svona úti við. Já, það er erfitt að gera öllum til hæfis! Alltaf smá rígur í gangi um borð. Þó mest í gríni auðvitað.
Framhald…
Veiðar við Vestur-Grænland (XI)
Framhald frá síðustu myndbirtingu:
Lífið um borð kemst strax í fastar skorður. Vinna, éta, sofa! Vaktir eru staðnar þar sem menn leggja hart að sér. Nóg er að gera hjá körlunum á dekki og ekki síður í lest. Ungu mennirnir, nýliðarnir, eru flestir hverjir fljótir að tileinka sér hin nýju vinnubrögð. Áhugasamir og duglegir strákar.
Matnum þarf að gera góð skil, áður en farið er í kojs, eða út á dekk. Smá smókur er líka góður svona eftir matinn. Menn verða nú að leyfa sér smá “munað-lúxus” í svona fjarvistum sem úthald á togara vissulega er. Þeir eiga það skilið, blessaðir!
Eftir erfiðið á dekkinu er fátt betra en að koma sér í draumalandið þegar færi gefst til slíks, á frívaktinni. Gleyma stað og stund eitt augnablik. Nægar eru víst hugsanirnar sem sækja á menn, vakandi, á löngum vöktum. Ef til vill leitar þá hugurinn mikið heim, þegar líða tekur á túrinn og því gott að “losna” aðeins frá þeim veruleika með smá svefni. Hvílast.
Framhald…












